قطر قدرت نظامی تازه غرب آسیا می‌شود؟

به نقل از کارشناسان سیاسی

در ماه مه ۲۰۱۵ دوحه یک قرارداد ۶ میلیارد دلاری با غول هوافضای فرانسه «داسو» (Dassault) برای ۲۴ فروند جنگنده رافائل امضا کرد. به عنوان بخشی از معامله اولیه، ۱۲ فروند دیگر در سال ۲۰۱۸ سفارش داده شد و تعداد کل آن‌ها به ۳۶ رسید. قطر همچنین قصد خرید ۳۶ فروند دیگر از این مجصول را دارد و و همچنین در مورد خرید سامانه پدافند اس-۴۰۰ از روسیه ابراز علاقه کرده است.

به گزارش نباء خبر، خلیج فارس همواره یکی از بازار‌های پررونق و مورد علاقه کشور‌های فروشنده تسلیحات نظامی بوده است. در میان کشور‌های این منطقه قطر یکی از بلندپروازانه‌ترین برنامه‌های تسلیحاتی را طی چند سال اخیر تدارک دیده است.
به نقل از الوقت، قطری‌ها طی سال‌های گذشته توافقات نظامی گسترده‌ای را با قدرت‌های مختلف منطقه‌ای و بین‌المللی به امضا رسانده‌اند. در همین راستا طی روز‌های اخیر دولت قطر مذاکرات تقویت همکاری‌های نظامی را با کشور‌های انگلیس، آمریکا و ترکیه پیش برده است.

طبق اعلام وزارت دفاع قطر، به عنوان بخشی از توافق اخیر با انگلیس، دوکشور تمرین مشترک نظامی جهت استفاده از هواپیمای «هاوک» و به کارگیری هواپیمای «وویجر» (Voyager) برای سوخت گیری هوایی هواپیما‌های نیروی هوایی قطر انجام خواهند داد. ناوگان «آر اِی اف وویجر» از شراکت‌های نظامی فعال انگلیس در سراسر جهان است و سرویس «اِی اِی آر» قطر طی دو سال آینده بخشی از این فعالیت خواهد بود.

اندکی پس از این توافق، وزارت دفاع قطر در بیانیه‌ای اعلام کرد مقامات ارشد نظامی آمریکا و قطر در نشستی در دوحه، گسترش همکاری‌های نظامی را بررسی کردند. این در حالی است که قطر پیشتر و در دسامبر ۲۰۲۰ نیز با دولت آمریکا توافقنامه نظامی در زمینه فعالیت‌های دریایی امضا کرده بود. همچنین قطر سه شنبه هفته گذشته اعلام کرد تعداد بیشتری از نیرو‌های ترکیه‌ای به پایگاه نظامی در دوحه وارد شده‌اند.

از همه شاخه‌های ارتش قطر، نیروی هوایی بیشترین گسترش را دارد. نیروی هوایی قطر از ۱۲ هواپیما در سال ۲۰۱۷ به ۹۶ فروند جنگنده و خریداری شمار بیشتری هواپیما در حال رشد است.

در سال ۲۰۱۷، نیروی هوایی سلطنتی قطر یا QEAF متشکل از ده هواپیمای جنگنده میراژ ۲۰۰۰ ساخت فرانسه بود. این تعداد جگنده در برابر نیرو‌های هوایی بزرگ و مدرن که توسط عربستان سعودی و امارات در اختیار دارند، توان چندانی برای دفاع نداشتند. قطر، اما با سه خرید قابل توجه هواپیما‌های جنگنده جدید و پیشرفته، عدم تعادل را تاحدودی برطرف کرد.

قطر در سال ۲۰۱۷ با خرید ۳۶ فروند جنگنده پیشرفته «اف۱۵ کیو اِی» با شرکت آمریکایی بوئینگ قرارداد ۱۲ میلیارد دلاری امضا کرد.

قطر در تلاش برای ایجاد تنوع بیشتر در نیروی هوایی خود، در سپتامبر ۲۰۱۷ برای ۲۴ فروند هواپیمای جنگنده «یوروفایتر تایفون» با انگلیس یک توافقنامه امضا کرد.

در ماه مه ۲۰۱۵ دوحه یک قرارداد ۶ میلیارد دلاری با غول هوافضای فرانسه «داسو» (Dassault) برای ۲۴ فروند جنگنده رافائل امضا کرد. به عنوان بخشی از معامله اولیه، ۱۲ فروند دیگر در سال ۲۰۱۸ سفارش داده شد و تعداد کل آن‌ها به ۳۶ رسید. قطر همچنین قصد خرید ۳۶ فروند دیگر از این مجصول را دارد و و همچنین در مورد خرید سامانه پدافند اس-۴۰۰ از روسیه ابراز علاقه کرده است.

در ادامه این روند قطری‌ها شش پهپاد «بایراکتار تی بی ۲» را از ترکیه خریداری کردند. دوحه همچنین دو کشتی بزرگ آموزش کادیت ساخته شده در ترکیه و همچنین یک ناوگان کشتی‌های گشتی برای گارد ساحلی خود دریافت کرد. همچنین دوحه با ایتالیا برای ساخت زیردریایی و همچنین ساخت پایگاه دریایی برای نیروی دریایی قطر قراردادی امضا کرده است.

از طرف دیگر در بخش زمینی نیز قطر مصمم به تقویت توانایی‌های نظامی خود بوده و ناوگان تانک‌های جنگی خود را به طرز چشمگیری گسترش داده است و در این راستا ۶۲ لئوپارد ۲A۷ آلمانی بسیار پیشرفته را خریداری کرده است.

بی‌تردید معمای امنیتی در خلیج فارس و رقابت تسلیحاتی میان کشور‌های شورای همکاری طی یک دهه اخیر مهمترین علت گرایش قطر به افزایش توان نظامی خود بوده است. روابط میان کشور‌های همکاری، بویژه دو قطب مهم این شورا یعنی قطر اخوانی از یک طرف و عربستان و امارات و بحرین از طرف دیگر، پس از شکلگیری بهار عربی به هم خورد، زیرا هر کدام از این قطب‌ها درصدد کمک به جناح‌های مختلف در درگیری‌های در حال توسعه در لیبی و سوریه بود.

اما نقطه عطف روند برداشتن خیز برای تقویت بنیه نظامی کشور توسط حاکمان دوحه را باید به ماجرای بحران در شورای همکاری و تحریم قطر توسط ۴ کشور عربستان، امارات، بحرین و مصر مرتبط دانست که شرایط را حتی تا آستانه بروز درگیری نظامی پیش برد. در اغاز بحران در ژوئن ۲۰۱۷ با وجود اینکه قطر به داشتن چتر حمایتی آمریکا متکی بود، اما در کمال ناباوری شاهد چراغ سبز کاخ سفید به عربستان و امارات برای اعمال‌ها تحریم و تهدید دوحه به اقدام نظامی بود.

با تعیین شروط ۱۳ گانه تحقیرآمیز و تهاجمی علیه دوحه، مشخص بود که در شورای همکاری خلیج فارس اختلاف قابل توجهی رخ داده است که بعید است به زودی بهبود یابد. در این شرایط قطر بی سر و صدا به دنبال تقویت قوای نظامی ضعیف خود رفت و توافق نظامی – دفاعی مشترکی را با ترکیه به امضا رسانید.

در توافق سال ۲۰۱۶، ترکیه مجاز به ایجاد پایگاه نظامی در قطر شد و در ابتدا صد‌ها نفر از پرسنل ترک اعزامی برای آموزش نیرو‌های نظامی قطر را در خود جای داد. این پایگاه نظامی بر اساس توافق نامه امضا شده در سال ۲۰۱۴ تاسیس شد. تعطیلی فوری پایگاه ترکیه یکی از شروط ۱۳ گانه اعلام شده به قطر بود.

به طور حتم تصمیم قطر به تداوم سیاست افزایش همکاری‌های نظامی با دیگر کشور‌ها برای تقویت توان نظامی، از یکسو نشان از عدم حل و فصل کامل بحران در شورای همکاری پس از نشست مصالحه در العلا عربستان می‌باشد که در ظاهر پایان اختلافات و رفع محاصره قطر را در پی داشت. در حال و هوای تشکیل این نشست بود که تنش‌های مرزی میان بحرین و قطر شکل گرفت و غالب تحلیلگران تجاوز جنگنده‌های بحرینی به حریم هوایی قطر را با چراغ سبز عربستان عنوان کردند. از سوی دیگر نیز این امر نشاندنده تغییر نگاه رهبران دوحه در اتکا به حمایت نظامی خارجی برای حفظ امنیت وگذاشتن تمام تخم‌مرغ‌های شراکت نظامی در سبد آمریکا است.


ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید