چرا پوتین در مورد ایران به ترامپ کمکی نخواهد کرد؟

 موقعیت استراتژیک ایران در خاورمیانه در کنار جذابیت های این کشور، آن را به یک شریک مقید برای روسیه برای جلب قدرت و نقش جهانی تبدیل کرده است.

در نتیجه، این رویه را می توان حرکت به سوی امپراتوری روسیه پست مدرن بخوانیم . شاید این امپراتوری کنترل نظامی واقعی نداشته باشد اما وابستگی اقتصادی و سیاسی وجود دارد. ایران نقش مهمی در این نقشه روسیه بازی میکند. این کشور یکی از گزینه های اتحاد با اوراسیا گرایی روسیه است. ایران یکی از کشورهایی است که در مسیر کرملین برای ساخت هویت متمایز تمدن روسیه قرار گرفته است. یکی از مثال های معاضر الکستاندر دوگین است که به صراحت خواستار ائتلاف با ایران در دوران خود در سال ۱۹۹۷ شده بود.

مسکو باید متمایل به ایران باقی بماند و این برای حفظ جایگاه روسیه در سوریه است.

ارزش استراتژیک ایران برای روسیه در تلاش های مداوم کرملین برای نزدیکی به ایران آشکار است. این کشور تلاش زیادی برای پیوستن ایران به سازمان همکاری های شانگهای کرده است . در نهایت اینکه امیدهای ایدئولوژیک سیاست خارجی روسیه به ایجاد جنگ های نیابتی در منطقه وصل شده .

ایران نیز از لحاظ اقتصادی به روسیه وابسته است. در سالهای اخیر سلامت مالی روسیه به واسطه پایین آمدن قیمت نفت و تجریم های موفق غرب علیه روسیه برای مساله اوکراین نابود شد.

صندوق بین المللی پول جهانی برآورد کرده که اقتصاد روسیه که در سال ۲۰۱۵ حدودا ۳٫۵ درصد بوده است و این یعنی نسبت به پارسال همین موقع یک درصد کاهش یاقته است.

دلایل دیگری هم برای تغییر رویه روسیه در سال ۲۰۱۷ دیده شده است.

ترامپ گفته با پوتین گفت و گوی تلفنی داشته است. در پشت صحنه ایران که در دوران مذاکرات به شدت به روسیه وابسته شده بود نیز برای روسیه اهمیت جدی تری پیدا کرده است.

پس از برجام به واسطه این توافق ثروت بادآورده ای بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار با لغو تحریم ها نصیب ایران شد و تجارت ایران با کشورهایی نظیر چین و روسیه رونق پیدا کرد. در این زمینه در عرض چند ماه، تهران – کرملین قراردادهایی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار در بخش نظامی ایران امضا کردند.

تجارت هسته ای بین دو کشور تقویت شد. اینها دلایلی است که فارغ از اینکه واشنگتن و مسکو قرار است چه آینده ای داشته باشند باید به آن توجه کرد.

روسیه به ایران برای حضورش در خاورمیانه نیاز دارد. همان قدر که ایران برای تبدیل شدن به یک بازیگر کیلیدی در جنگ داخلی سوریه به روسیه نیازمند است. اما برخلاف تهران تمایل مسکو در سوریه روشن نیست. تا الان استراتژی کرملین بر توسعه و تقویت حضور نظامی در شرق سوریه تمرکز داشته است یعنی جایی که روسیه از سال ۱۹۷۰ در آن حضور داشته است. این کشور علیه داعش برای دفاع از بشار اسد همکاری میکند اما تمایلات این کشور چندان روشن نیست

در عوض سران ایران به وضوح از استقرار بشار اسد به عنوان اولیت درجه اول حمایت می کنند و در ابعاد نظامی و مالی سرمایه گذاری های کلانی در این زمینه کرده اند.

این سرمایه گذاری ها در کنار با عملیات های غرب علیه داعش جنگ را به نفع بشار اسد تغییر داده است.

درنهایت منطقی است که فکر کنیم هر روشی که برای حل و فصل تخاصمات در سوریه اتخاذ شود باید تحت نفوذ و به نفع ایران باشد.

دراین شرایط مسکو به ایران برای امتداد حضور استراتژیکش در سوریه برای بلند مدت نیاز دارد.

همه اینها نشان می دهد که علی رغم خواسته های کاخ سفید، روابط ایران و روسیه پردوام و انعطاف ناپذیر است. در واقع این تلاش های دولت ترامپ چیزی بیش از تلاش های دولت کلینتون در دهه ۱۹۹۰ برای منصرف کردن سوریه از حمایت از ایران و ورود به جبهه غربی داشت نیست . امروز واشنگتن در حال تکرار یک اشتباه خطرناک است. رییس جمهوری جدید آمریکا به دنبال روابطط بهتر با کرمیلن است در حالی که باید بداند این روابط خواهی و نخواهی به واسطه اهمیت ائتلاف با ایران از روسیه مشروط شده است.

منبع : انتخاب


ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید