برچسب: تسلیحات

دو منبع آگاه گفته‌اند که ایالات متحده در جریان جنگ با ایران، تقریباً تمام ذخایر جهانی موشک‌های هدایت‌شونده دوربرد خود را مصرف کرده است. به گفته این منابع، آمریکا تقریباً تمامی موشک‌های اتکمز (ATACMS) و همچنین موشک‌های Precision Strike Missile) PrSM) را به کار گرفته است.

برآوردها نشان می‌دهد این منازعه حدود چهل میلیارد دلار برای پنتاگون هزینه داشته؛ رقمی که شامل نابودی تجهیزات، آسیب به پایگاه‌ها و مصرف گسترده تسلیحات پیشرفته می‌شود. در همین چارچوب، پنتاگون درخواست بودجه متمم هشتاد میلیارد دلاری ارائه کرده که بخشی از آن به نیازهای فوری ناشی از جنگ اختصاص دارد. جان باختن سیزده نظامی آمریکایی و هفت هزار و پانصد غیرنظامی نیز ابعاد انسانی این بحران را آشکارتر می‌کند.

به باور کارشناسان، توسعه موشک‌های دوربرد تنها یک پروژه نظامی نیست، بلکه بخشی از راهبرد کلان ترکیه برای افزایش استقلال راهبردی در منطقه‌ای است که هر روز بی‌ثبات‌تر می‌شود.آنکارا در سال‌های اخیر تلاش کرده همزمان با گسترش صنایع دفاعی، نقش فعال‌تری در بحران‌های بین‌المللی ایفا کند؛ از جنگ اوکراین گرفته تا تحولات ایران، سوریه و آفریقا. مقام‌های ترکیه بر این باورند که دیپلماسی زمانی مؤثر خواهد بود که از پشتوانه قدرت نظامی برخوردار باشد.

درحالی‌که متحدان اروپایی متعهد شده‌اند هزینه‌های دفاعی و سرمایه‌گذاری نظامی خود را افزایش دهند، اما چتر هسته‌ای آمریکا همچنان غیرقابل جایگزین تلقی می‌شود. در همین راستا، مارک روته، دبیرکل ناتو، ماه گذشته تاکید کرد: «یک درک مشترک وجود دارد که اگرچه آمریکا تمرکز خود را بیشتر به سمت دیگر مناطق معطوف خواهد کرد، اما بازدارندگی و دفاع کلی در اروپا باید ثابت بماند. بگذارید کاملا شفاف بگویم؛ اگر کسی آن‌قدر احمق باشد که به ما حمله کند، پاسخ ما ویرانگر خواهد بود.

اگر پروژه ناتوی اسلامی اجرا شود، می‌تواند به یک نیروی نظامی قابل توجه در جهان اسلام تبدیل شود که قادر به تأثیرگذاری بر امنیت منطقه‌ای از خلیج فارس تا جنوب آسیا باشد.

مصرف ۵۰ درصدی پدافندهای پاتریوت و تاد، لزوماً یک شکست نظامی نیست. برای پنتاگون، این یک فرصت است تا سیستم‌های قدیمی‌تر خود را که هزینه‌ نگهداری بالایی داشتند، در میدان نبرد واقعی آزمایش و مصرف کند.جایگزینی این سیستم‌ها با مدل‌های سال ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷، ارتش آمریکا را دهه‌ها از رقبای خود جلوتر می‌اندازد، آن هم در حالی که بخش بزرگی از فاکتور این نوسازی توسط کشورهای قطر، امارات و کویت پرداخت می‌شود. این استراتژی به واشنگتن اجازه می‌دهد بدون فشار مستقیم به مالیات‌دهندگان داخلی، پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌های نظامی جهان را توسعه دهد. به عبارتی، خون در خاورمیانه می‌ریزد تا تکنولوژی در سیلیکون‌ولی و کارخانجات نظامی آمریکا رشد کند.

واشنگتن فروش سامانه‌های موشکی پیشرفته پاتریوت به قطر را به مبلغ چهار میلیارد دلار با هدف تقویت قابلیت‌های دفاع هوایی و بازدارندگی منطقه‌ای آن تصویب کرده است.همین بسته شامل فروش‌های مشابه به رژیم صهیونیستی، امارات متحده عربی و کویت نیز می‌شد که تجهیزات دفاعی یکپارچه، سیستم‌های فرماندهی و کنترل، موشک‌های دقیق، سکوهای پرتاب و برنامه‌های پشتیبانی مهندسی، فنی و لجستیکی را دربرمی‌گرفت.ارزش کل معاملات با رژیم اشغالگر، کویت و امارات متحده عربی از ۸.۶ میلیارد دلار فراتر رفت.

دارایی‌های نیروی دریایی ایالات متحده در ماه اول جنگ ایران بیش از ۸۵۰ TLAM شلیک کردند و این تعداد می‌توانست قبل از آتش‌بس بیش از ۱۰۰ مورد افزایش یابد. این می‌تواند تقریباً تمام موشک‌های تاماهاک موجود در منطقه را شامل شود، با فرض اینکه دو زیردریایی حامل موشک‌های هدایت‌شونده (SSGN) در ایستگاه باشند. موجودی در صحنه نبرد محدود است زیرا کشتی‌ها هنوز نمی‌توانند در دریا بارگیری مجدد کنند و باید به بندر برگردند. در حالی که میزان دقیق بارگیری محرمانه است، ۱۰ تا ۵۰ درصد از سلول‌های سیستم پرتاب عمودی (VLS) در ناوشکن‌ها و رزم‌ناوها – یا ۱۰ تا ۶۱ موشک – معمولاً با موشک‌های تاماهاک بارگذاری می‌شوند. هر SSGN می‌تواند تا ۱۵۴ موشک تاماهاک حمل کند.

کیم جونگ اون همچنین با بیان اینکه واشنگتن و متحدانش با استقرار دارایی‌های هسته‌ای استراتژیک در نزدیکی شبه جزیره کره منطقه را بی‌ثبات کرده‌اند، گفت که کره شمالی دیگر خود را کشوری در معرض تهدید نمی‌بیند و در صورت لزوم قدرت تهدید دیگران را دارد.

حداقل ۱۲ کشتی در خاورمیانه حضور داشتند. این شامل ناو آبراهام لینکلن، سه ناوشکن کلاس Arleigh Burke، دو ناوشکن با قابلیت‌های تهاجمی دوربرد و سه کشتی تخصصی رزمی مستقر در بحرین می‌شد.دو ناوشکن دیگر در نزدیکی پایگاه Souda Bay در یونان و یک ناوشکن دیگر در دریای سرخ ردیابی شدند.

ترامپ در یک پست رسانه‌ای در روز پنجشنبه، معاهده استارت جدید با روسیه را «توافقی بد مذاکره شده توسط ایالات متحده» خواند که گذشته از هر چیز دیگری، به شدت نقض می‌شود. او افزود که ایالات متحده باید «کارشناسان هسته‌ای خود را بر روی یک معاهده جدید، بهبودیافته و مدرن که می‌تواند تا مدت‌ها در آینده ادامه یابد، بگذارد که کار کنند.»

شاید مفهوم جنگ واقعی در فضا، حمله چین به ماهواره‌ها برای فلج کردن ارتش آمریکا باشد، بحث‌ داغی که در محافل امنیت ملی بر سر چگونگی محافظت از دارایی‌های ارزشمند در فضا در برابر دشمنانی با قابلیت‌های فضایی فزاینده خطرناک، جریان دارد.یکی از گفتمان‌های اصلی این است که آیا آمریکا باید به دنبال تسلیحات تهاجمی باشد یا دارایی‌های خود در فضا را به ظرفیت‌های دفاعی محدود کند.

به نظر می‌رسد تهران به دنبال دریافت تجهیزات نظامی پیشرفته از روسیه و چین است و سامانه‌های دفاعی کشور به طور گسترده در مدار شبکه‌های دفاعی مسکو و پکن قرار می‌دهد. این امر می‌تواند با بازگرداندن تهران به رقابت برای برتری هوایی، موازنه قدرت در خاورمیانه را به طور بالقوه تغییر دهد.اگر همه چیز طبق برنامه مقامات ایرانی پیش برود و اگر تهران بتواند کل سبد خرید را به دست آورد، می‌تواند برای اسرائیل دردسرساز شود - یا حداقل یک جنگ ۱۲ روزه دیگر را در محاسبات ریسک پرهزینه‌تر و گران‌تر کند.

بریتانیا فاقد یک دفاع واقعی در برابر تهدید روسیه است و از کشورهای توسعه‌یافته‌ای مانند روسیه، چین، اوکراین و آلمان که در حال نوسازی و تجهیز ارتش‌ های خود با جدیدترین فناوری‌ها هستند، عقب مانده است. بریتانیا از ضعف شدید و خطرناکی در قابلیت ‌های دفاع هوایی و زمینی خود رنج می‌ برد و این امر آن را در برابر حملات سلاح‌ های مدرن - مانند پهپادها و موشک‌ های بالستیک - که در جنگ اوکراین مؤثر بوده ‌اند، آسیب‌پذیر می ‌کند.

«چین در حال تثبیت جایگاه خود به‌عنوان یک ابرقدرت جهانی است. ما وارد مرحله‌ی تازه‌ای از رقابت تسلیحاتی شده‌ایم. چین با تمام توان وارد میدان شده و خود را برای یک رقابت طولانی‌مدت آماده می‌کند».