برچسب: قدرت

رویارویی‌ اخیر نشان‌داد، فناوری نظامی ایران یک ادعا نیست. پهپادهای ایرانی سلاح اختلال راهبردی و موشک‌های آن حامل پیام‌های بازدارندگی سنگینی هستند. به‌همین‌دلیل، ما فقط شاهد جنگ بین دو ارتش نیستیم، بلکه بین دو مکتب جنگی هستیم: مکتب ضربه سنگین اسرائیل، در برابر مکتب نفس‌عمیق و فرسایشی ایران.

اگرچه دونالد ترامپ در قالب دوره دوم خود وارد کاخ سفید شده، با این حال تلاش‌هایی در جریان است تا وی برای دور سوم نیز در قدرت باشد! اگر فکر می‌کنید این سناریو غیرممکن است (قانون اساسی آمریکا مانع از این مساله است) باید بگوییم که شما تنها نیستید و افراد دیگری نیز هم‌نظر با شما هستند.

بازگشت ترامپ به قدرت، آغازگر دوره‌ای از سیاست خارجی تهاجمی با تمرکز بر فشار دیپلماتیک، اقتصادی و امنیتی است که نظم ژئوپلیتیک جهانی را دگرگون خواهد کرد

آیا این رایحه سرمست‌کننده «غرور» است که در هوای زمستانی واشنگتن دی‌سی پیچیده است؟ رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ در نخستین ماه از دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش، آن‌قدر جسورانه عمل کرده که اروپایی‌های نگران همواره از خود می‌پرسند: آیا جمهوری آمریکا اکنون به‌شکلی بی‌پروا به یک امپراتوری تبدیل شده است؟

با توجه به اهمیت روزافزون قطب شمال از نظر استراتژیک، اقتصادی و امنیتی، این منطقه به احتمال زیاد در آینده شاهد رقابت‌ های شدیدتری خواهد بود. این رقابت ‌ها می ‌توانند به درگیری ‌های نظامی و کشمکش ‌های حقوقی منجر شوند. همچنین، با توجه به تغییرات اقلیمی و اثرات آن بر محیط زیست و جوامع بومی، حفظ تعادل میان بهره‌برداری از منابع و حفظ محیط زیست یک چالش بزرگ خواهد بود.

امروز کار اساسی، کار مهم برای دستگاه‌های تبلیغاتی ما، برای دستگاه‌های فرهنگی ما، تبلیغات ما، وزارت ارشاد ما، صداوسیمای ما و فعالان فضای مجازی ما این است که پرده‌ی توهّم اقتدار دشمن را پاره کنند، بشکنند و نگذارند تبلیغات دشمن بر روی افکار عمومی اثر کند.

برخورداری از سه قدرت نظامی، اقتصادی و رسانه‌ای می‌شود آمریکا که با کاربست هژمونی برآمده از هر سه توانسته است نظام بین‌الملل را تک قطبی کند. جدا از آن هم توان و پتانسیل لازم برای هزینه کردن برای متحدانش را هم دارد. نمونه آن اوکراین است که اگر تامین مالی و نظامی آمریکا و اروپا نبود، هم اقتصادش فرو می‌پاشید و هم کی‌یف مدتها قبل سقوط کرده بود.

در آینده، چین ممکن است اولویت خود را بازسازی قدرت تهران برای حفظ تعادل قدرت در منطقه قرار دهد. این تلاش می‌تواند شامل واردات بیشتر نفت خام از ایران، سرمایه‌گذاری بیشتر در زیرساخت‌های این کشور و حمایت از رویکرد‌های منطقه‌ای ایران باشد. اگرچه چین نگران تهدید تحریم‌های ایالات متحده است، اما این حمایت‌ها می‌تواند به شکل‌هایی کمتر سیاسی، مانند تجارت غیرقانونی، کمک‌های توسعه‌ای و حمایت دیپلماتیک صورت گیرد.

منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا (MENA) امروز محل اصلی رقابت بین ایالات متحده و رقبای بزرگ آن یعنی چین و روسیه است. چین به طور فزاینده ای انرژی خود را از خلیج فارس تامین می‌کند. روسیه هم برای محافظت از متحدان معدودی که در منطقه دارد و برای برهم زدن معماری امنیت منطقه ای به رهبری ایالات متحده سرمایه گذاری کرده است.

تنش‌های رو به افزایش میان چین و آمریکا، با مشکلاتی مانند تایوان و دریای چین جنوبی، بسیار پیچیده و اغلب بدون راه‌حل‌های برد-برد هستند. تاریخ نشان داده که رقابت قدرت‌های بزرگ معمولاً با تغییرات اساسی در توازن قدرت خاتمه می‌یابد، اغلب از طریق جنگ یا تسلیم یکی از طرفین. چشم‌انداز بلندمدت ممکن است شامل کاهش جاه‌طلبی‌های چین در ازای دسترسی اقتصادی گسترده و تضمین‌های امنیتی باشد، شبیه به توافق‌های تاریخی آلمان و ژاپن پس از جنگ. بااین‌حال، این نیازمند تغییرات قابل‌توجهی در توازن قدرت خواهد بود. سناریوی محتمل‌تر آن است که مشکلات داخلی چین، مانند کاهش رشد اقتصادی، به محدود شدن جاه‌طلبی‌های جهانی این کشور منجر شود.

دموکراسی تنها به انتخابات و صندوق رأی محدود نمی‌شود. یکی از ارکان آن جلوگیری از تمرکز قدرت در دست یک قوه است. این وضعیتی که ترامپ دنبال می‌کند، ممکن است در کوتاه‌مدت تأثیرات محسوسی نداشته باشد، اما در بلندمدت می‌تواند آسیب جدی به ساختار دموکراسی وارد کند.

شرارت دو شب پیش رژیم صهیونیستی نه باید بزرگ‌نمایی شود و نه کوچک‌انگاری، باید خطای محاسباتی رژیم صهیونیستی به هم بخورد، باید قدرت و اراده و ابتکار ملت ایران و جوانان کشور را به آنان فهماند.

حضور چین، هند، روسیه، ایران، توانمندی اقتصادی و سرعت پرشتاب حرکت این قاره به سوی رهبری نظم جهانی جدید، نشان می دهد که قاره آسیا و تحت شعاع آن، افغانستان، کماکان در محور رقابت های خونین باقی خواهند ماند. تنش و بحران امنیتی، تلاش برای استیلای سیاسی و ایجاد مفرزه های نیابتی برای پیگیری منافع، می تواند از دیگر خصوصیات منحصر به فردسیاست در آسیا باشد.

کشورهای مختلف دارای سطوح مختلفی از توسعه اقتصادی، فناوری و قوانین هستند. این تفاوت‌ها می‌تواند به رقابت ناعادلانه در بازارهای جهانی منجر شود، به ویژه برای کشورهای کمتر توسعه یافته که ممکن است توانایی رقابت با کشورهای پیشرفته‌تر را نداشته باشند. این مهم علاوه بر سیادت سیاسی و فرهنگی آن کشورها به نوعی به نابرابری اقتصادی و هم‏چنین امپریالیسم فرهنگی نیز می‏انجامد.

کشور‌ها با چهار مزیت نزدیکی جغرافیایی، توزیع امکانات، توانایی تهاجمی و درک نیت تجاوز قادر هستند تهدیدات خارجی را دفع کرده یا به ارائه تهدید مبادرت ورزند.