برچسب: مردم

سخنان آقای پزشکیان در نشست فعالان سیاسی و اجتماعی در 11 دی‌ماه 1404 در استان چهارمحال‌وبختیاری رونوشتی از سخنان رؤسای جمهور ایران است که از زمان دولت آقای هاشمی‌رفسنجانی شروع شد و تاکنون ادامه دارد. ایراد انتخابات در ایران، چه در مجلس و چه در ریاست‌جمهوری، تاریخ‌زدایی کامل از زندگی سیاسی مردم ایران است. گویی هرکسی که سر کار می‌آید، از نو زاده می‌شود.

نباید اینگونه باشد که برخی با بی‌اطلاعی از فعالیت‌ها صرفاً ایراد بگیرند؛ من از اینکه به رؤسای کشور، به رئیس‌جمهور و دیگران در چنین شرایط مهم بین‌المللی و داخلی اهانت شود، به شدت پرهیز می‌دهم و افرادی را که ممکن است در مجلس یا بیرون از آن باشند از این کار نهی و منع می‌کنم.

آنچه مایه تأسف فراوان است، عدم درس آموزی از حوادث گذشته و فهم خواسته ها و نارضایتی های مردم و از دست دادن فرصت های اصلاح و تغییر از سوی حاکمیت است. اکنون فرصت ها کوتاه تر، و بی پاسخ گذاشتن مطالبات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و انواع نارضایتی ها خطرناک تر است. اشتباه نشود که نه گفتن مردم به بیگانه و دلبستگی آنان به استقلال و تمامیت ارضی به معنی رضایتشان از وضع موجود و رویکردهای غالب نیست و اکثریت مردم از وضعیت امروز ناراضی و از آینده کشور نگران اند.

در شرایط کنونی، نه در دولت و نه در مجلس، کوچک‌ترین بحثی درباره نقش سیاست‌های منحط شوک‌درمانی، سیاست‌های منحط آزادسازی واردات و سیاست‌های منحط صنعتی که تمام صنایع اعتلابخش را در ایران با بحران روبه‌رو کرده و در مقابل، رانتی‌های معدنی را در قله و عرش نشانده است، مشاهده نمی‌شود. با چنین رویکردی، نمی‌توان انتظار امید و بهبود داشت. در میان همه خطاهایی که در عرصه سیاست‌گذاری و مدیریت اقتصادی کشور دیده می‌شود، یک واقعیت را باید به‌عنوان هدیه‌ای به نظام تصمیم‌گیری‌های اساسی کشور و همه توسعه‌خواهان ایران تقدیم کرد و آن این است که بدون استثنا، در کل ۲۵۰ سال گذشته، بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیت ملی در ایران همواره از «انحطاط در تولید» آغاز شده است.

نماینده پیشین مجلس در پاسخ به این سوال که هزینه این تاخیر و تعلل در حرکت به سمت اصلاحات، چیست؟ اظهار داشت: از اعتراضات سال 88 که سیاسی بود تا اعتراضات امروز، اگر بررسی صورت گیرد این هزینه چقدر افزایش یافته است؟ یک موقع مردم علیه رئیس‌جمهور وقت شعار می‌دادند و معترض بودند، اما به مرور خشونت افزایش یافت و جمع شد تا امروز که می‌بینیم این اتفاقات وحشتناک رخ می‌دهد. این هزینه‌ها یک دفعه ایجاد نشده بلکه مشمول زمان شده است.

وقتی با جوانان وارد گفت‌وگو می‌شویم، معمولاً طیف سوم—که خواستار تغییر بدون خشونت و بدون دخالت خارجی است—به سرعت متهم به «محافظه‌کاری» یا «بی‌عملی» می‌شود. این واکنش بیشتر از آنکه ریشه در تحلیل داشته باشد، محصول خشم انباشته، ناامیدی و فضای دوگانه‌ساز شبکه‌های اجتماعی است.در حالی که این طیف می‌تواند نقش پل ارتباطی میان نیروهای اجتماعی مختلف را ایفا کند و مسیر گذار کم‌هزینه‌تری را پیشنهاد دهد.

تنها راه، گفت‌وگوی واقعی و بنیادین است؛ گفت‌وگویی که همه نیروهای سیاسی با سلایق مختلف در آن حضور داشته باشند و مصلحت جامعه و کشور، نه مصلحت جناحی و فردی، محور تصمیم‌گیری باشد. بدون این اجماع داخلی، دیپلماسی خارجی نیز کارآمد نخواهد بود.ما اول باید در داخل به تفاهم برسیم.

 به گزارش نبأخبر،علی چون برای عدالت حدی قائل نبود حکومتش و جانش را فدای عدالت کرد. چون برای عدالت حدی قائل نبود به قاضی...

اعتراض کیهان به سخنگوی دولت از سوی یک حزب اپوزیسیون خارج از قدرت رسمی و همینطور از سوی یک شهروند عادی و یا بنگاه خصوصی، امری پذیرفته‌شده و عادی و طبیعی است اما همین اعتراض از سوی مسئولان یک نهاد وابسته به حکومت به صورت علنی، اقدامی از هر جهت غیرعادی، غیرطبیعی و کاملاً غیرقابل پذیرش است و نشان از بلبشویی بی‌سابقه در حکمرانی کشور دارد.

کاربران فضای مجازی در واکنش به تهدید قالیباف می‌گویند کمتر کسی تردید دارد که وضعیت کنونی اقتصادی قابل دفاع نیست ولی مردم کوچه و بازار هم می‌دانند آن تدبیر، نه ترمیم است نه استیضاح! آنان از رئیس مجلس پرسیدند: نقش خود مجلس در افزایش تورم چیست؟ این همه احکام تکلیفی که نمایندگان بر بودجه تحمیل می‌کنند نقشی ندارد؟ آیا راه‌حل مشکلات، داخلی است یا اینکه ارتباط با دنیا هم تأثیر بسزایی دارد؟

در سال ۱۴۰۱ مردم به خیابان آمدند و به رهبر معظم انقلاب بی‌احترامی کردند؛ اما در سال ۱۴۰۴ همین مردم به خیابان آمدند و فریاد زدند جانم فدای رهبر. کسی که حاضر است برای من جان بدهد، ممکن است نظرش با من متفاوت باشد. آیا چون عقیده‌اش متفاوت است باید به او انگ بزنیم؟ بگوییم بیگانه است؟ این چه منطقی است؟ باید همدیگر را اقناع کنیم. باید در فضایی برادرانه، با وحدت و انسجام، کشور را به جلو ببریم. یکی نظر من را ندارد؛ می‌گوید باید فلان کار به شکل دیگری انجام شود. نظرش است، آیا باید او را هو کنیم؟

آنچه در فرهنگ دینی آمده و مستحب است نماز استسقاء است نه استمطار! این نماز استسقاء یعنی طلب آب، تنها برای طلب باران نیست، بلکه برای فراوانی آب در چاه‌ها، چشمه‌ها و منابع زمین است؛ یعنی هدف، آب‌رسانی و زنده شدن طبیعت به برکت دعا و بندگی است. این نماز مستحب مؤکد است و می‌توان آن را به صورت فرادا یا جماعت، همانند نمازهای عید قربان و عید فطر اقامه کرد.

بانک ظاهراً به‌صورت خصوصی تأسیس شد، اما در عمل کارگزار یکی از نهادهای قدرت کشور بود. ۴۵۰ هزار میلیارد تومان دیون این بانک است و مجموع بدهی این بانک به بانک مرکزی حدود ۳۰۰ هزار میلیارد تومان است. همچنین، بیش از ۱۳۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات بدون وثیقه کافی به ۶۱ نفر پرداخت کرده که بازپرداخت اکثر آنها انجام نشده است.

صداوسیما از لحاظ فنی و ظاهری رسانه محسوب می‌شود اما در اصل یک دستگاه سیاسی است. حتی بسیاری برنامه‌های غیرسیاسی آن رنگ و بوی سیاسی مشخصی دارند که وزن این نگاه در جامعه نیز به صورت کامل مشخص است. یک حلقه فکری تندروی داخلی این سازمان را اداره می‌کنند که حتی اصولگرایان نیز منتقد آن‌ها هستند. نمونه آن نیز روزنامه اصولگرای فرهیختگان وابسته به دانشگاه آزاد است که بخشی از جدی‌ترین انتقادات روز به این سازمان، پس از گزارش‌های آنان آغاز می‌شود.

ما چند دولت در این کشور باید داشته باشیم؟! هر کشور باید یک دولت و یک اقتصاد داشته باشد. توصیه من به دولت این است که اقتدار داشته باشد و مسئولیت های خود را به خوبی انجام دهد.رییس جمهور و دولت باید مقتدر باشد و رئیس جمهور امور را فرماندهی کند؛ گرچه در این زمینه همواره سختی هایی وجود داشته و دارد.